วาทกรรมศีลธรรมของกวีนิพนธ์ไทยในสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง พ.ศ.2549

บทคัดย่อ

บทความนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อการวิเคราะห์วาทกรรมทางศีลธรรมที่นำเสนอในผลงานกวีนิพนธ์ไทยของ กวีไทยที่เขียนขึ้นในช่วงหลังรัฐประหาร พ.ศ.2549 ถึง พ.ศ.2553 ผลการศึกษาพบว่าวาทกรรมทางศีลธรรมแสดงออกผ่านกรอบเกณฑ์การให้คุณค่าทางการเมืองผ่าน มโนทัศน์ความบริสุทธิ ์ ความเสียสละ ความอิสระเสรี และการแสดงความจริง ทั ้ง 4 มโนทัศน์นี ้มี รากเหง้ามาจากวาทกรรมทางศีลธรรมในพุทธศาสนาฝ่ายปฏิรูป ผสมผสานกับพุทธศาสนาแบบชนชั้น ปกครอง มโนทัศน์ทั ้ง 4 นี ้ได้ร่วมกันสร้างอำนาจให้กับวาทกรรมเชิงศีลธรรมทางการเมือง สร้าง ความชอบธรรมให้กวีในการวิพากษ์วิจารณ์เครือข่ายทางการเมืองและผู ้สนับสนุนทักษิณ ชินวัตร อย่างรุนแรง และทำให้กวีมีความมั ่นใจในการแสดงจุดยืนทางการเมือง ว่าตนได้นำเสนอแนวคิดที ่ดี และเหมาะสมที่สุดสำหรับการเมืองและสังคมไทยในห้วงความขัดแย้งสองสีนั้นแล้ว