การศึกษาเปรียบเทียบสำนวนจีนใน "มั๋วเต้าจู่ซือ" กับฉบับแปลภาษาไทย "ปรมาจารย์ลัทธิมาร"

บทคัดย่อ

ภาษาและเจตนาของการใช้ ความหมายของสำนวนจีนในมั่วเต้าจู่ซือ ประการที่สองศึกษาเปรียบเทียบสำนวนจีนที่ปรากฎในมั่วเต้าจู๋ซื่อ กับฉบับแปลภาษาไทยปรมาจารย์ลัทธิมาร การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา โดยการรวบรวมสำนวนจีน จากหนังสือมั่วเต้าจู่ซือ เล่มที่ 1 จำนวน 332 สำนวน และหนังสือปรมาจารย์ลัทธิมาร เล่มที่ 1 จำนวน 13 สำนวน แล้ววิเคราะห์โครงสร้างทางภาษาและเจตนาของการใช้ความหมายในสำนวนจีนที่ปรากฏ หลังจากนั้นนำสำนวน จีนที่ปรากฎในหนังสือทั้งสองฉบับมาวิเคราะห์เปรียบเทียบ ผลวิจัยพบว่าโครงสร้างทางไวยากรณ์ของสำนวนจีน ในมั่วเต้าจู๋ชื่อสามารถแบ่งเป็น 7 ประเภทหลัก ได้แก่ โครงสร้างภาคประธาน-ภาคแสดง โครงสร้างกริยา-กรรม โครงสร้างคำสองหน้าที่ โครงสร้างคู่ขนาน โครงสร้างหน่วยหลัก-หน่วยขยาย โครงสร้างกริยาเรียง และโครงสร้าง ประโยคเชิงช้อนต่างระดับ เจตนาของการใช้ความหมายในมั่วเต้าจู๋ซื่อสามารถแบ่งเป็น 5 ประเภท ได้แก่ สำนวน จีนชนิดบอกเจตนาตักเตือน สำนวนจีนชนิดบอกเจตนากล่าวประชดประชัน สำนวนจีนชนิดบอกเจตนาตำหนิ สำนวนจีนชนิดบอกเจตนาชื่นชม และสำนวนจีนชนิดบอกเจตนาแสดงความเห็น ซึ่งการแปลสำนวนเหล่านี้ใน ปรมาจารย์ลัทธิมารสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภท คือสำนวนที่แปล สำนวนที่ไม่แปล และสำนวนไทยที่แปลมา จากข้อความที่ไม่ใช่สำนวนจีน สำนวนที่แปลสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภทย่อย ได้แก่ การแปลแบบถอดความ การแปลแบบนำสำนวนไทยมาเทียบเคียง และการแปลแบบเอาเนื้อความอื่นมาแทน