ฐานข้อมูลงานวิจัยด้านวัฒนธรรมจาก ThaiJO

กลวิธีการกล่าวขัดแย้งตามปัจจัยเพศ อายุ และการ ศึกษา : แนววัจนปฏิบัติศาสตร์

ผู้แต่ง

จุไรรัตน์ รัตติโชติ, สุพัตรา อินทนะ, เรืองเดช ปันเขื่อนขัติย์

ปีที่พิมพ์

2557

สาขาวิชา

สาขาการศึกษา

คำสำคัญ

กลวิธีการกล่าวขัดแย้ง

วัจนปฏิบัติศาสตร์

วัจนกรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงปัจจัยทางสังคม ได้แก่ เพศ อายุ และระดับการศึกษาว่ามีอิทธิพลต่อการเลือกใช้กลวิธี การกล่าวขัดแย้งหรือไม่ อย่างไร เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามปลาย เปิดจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 180 คน จำแนกตามตัวแปร เพศ อายุ และการศึกษา โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างเพศชายและเพศหญิงใน 3 ช่วงอายุ ได้แก่ช่วงอายุ 20-30 ปี 31-40 ปี และ41-50 ปี กลุ่ม ละ 60 คน และกลุ่มตัวอย่างการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี ปริญญาตรี และปริญญาตรีขึ้นไป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ อัตราส่วนร้อยละ และการทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติด้วยค่าไคร์สแควร์ ผลการศึกษาพบว่าการแสดงความเห็นกล่าวขัดแย้งของกลุ่ม ตัวอย่างจำนวน 180 คน พบจำนวนกลวิธีการกล่าวขัดแย้ง 17 กลวิธี ได้แก่กลวิธี การให้เหตุผล การปฏิเสธ การผัดผ่อน การขอบคุณ การ ให้คำแนะนำ การขอโทษ การตั้งคำถาม การกล่าวอ้างบุคคล การให้ คำมั่นสัญญาการ การท้าทาย การต่อว่า การคาดคะเน การยกตัวอย่าง การสาบาน การข่มขู่ การขอร้อง และการแสดงความเสียใจ กลวิธีที่ พบมากที่สุด คือ กลวิธีการให้เหตุผล รองลงมา คือการปฏิเสธ การ ผัดผ่อน และการขอบคุณ ตามลำดับ ส่วนกลวิธีที่ปรากฏน้อยที่สุด คือ กลวิธีการแสดงความเสียใจ ผลการวิเคราะห์ปัจจัยทางสังคมพบว่าเพศ อายุ และการศึกษา ของผู้ใช้ภาษาแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติจึงกล่าวได้ว่าเพศ อายุ และการศึกษาของผู้ใช้ภาษามีผลต่อการเลือกใช้กลวิธีการกล่าวขัด แย้ง

บทความฉบับเต็ม

ดาวน์โหลดไฟล์ PDF (57.72 KB)

การอ้างอิง

ไม่ระบุ


ลิงก์ต้นฉบับ

ไม่ระบุ